אֵ֤לֶּה אֶזְכְּרָ֨ה ׀ וְאֶשְׁפְּכָ֬ה עָלַ֨י ׀ נַפְשִׁ֗י כִּ֤י אֶֽעֱבֹ֨ר ׀ בַּסָּךְ֮ אֶדַּדֵּ֗ם עַד־בֵּ֥ית אֱלֹ֫הִ֥ים בְּקוֹל־רִנָּ֥ה וְתוֹדָ֗ה הָמ֥וֹן חוֹגֵֽג׃
Ang mga ito ay aking inaalaala, at ibinubuhos ko ang aking kaluluwa sa loob ko: kung paanong dati'y dumaraan ako kasama ng karamihan at marahang lumalakad kasama nila hanggang sa bahay ng Diyos, sa tinig ng masayang awit at pasasalamat, isang karamihang nagdiriwang ng pista.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.